Bryły – odmiany i formy

fragment-plakat-klasyfikacja-2

Naturalne formy bursztynu nie są przypadkowe. Zależą przede wszystkim od miejsca wycieku żywicy i kształtu szczeliny, w której się gromadziła. Pora roku, nasłonecznienie (im cieplej tym żywica bardziej płynna, im zimniej, tym była bardziej gęsta), stan i wiek drzewa – to wszystko miało wpływ na formy. Żywica zastygała ściekając po korze (bryłki nazywane są ‘sklejką’) lub w formie sopli i kropli spadających z gałęzi. Często gromadziła się zalepiając okaleczenia (tzw. ‘strupy’). Gromadziła się pod korą (bryłki powstałe w tych miejscach mają w przekroju soczewkowaty kształt) lub wewnątrz pnia w tzw. kieszeniach żywicznych. Te bryłki są płaskie, wygięte, w postaci płytek lub o nieregularnej formie. Z wnętrza pnia pochodzą tzw. ośródki, najatrakcyjniejsze do wyrobu biżuterii, baryłkowate masywne bryłki.

Przemieszczające się bryły straciły naturalne kształty. Najczęściej są to formy nieregularne, fragmenty odłamane od jakiejś większej całości oraz drobne okruchy. Tzw. otoczaki, to bryły, których powierzchnia została oszlifowana podczas transportu rzecznego i lodowcowego. Pierwotne kształty brył zmieniło także morskie falowanie.