Walne zebranie członków Stowarzyszenia, które odbyło się w
dniu 12 marca 1999 r. poświęcone było rozpatrzeniu sprawozdań Zarządu, Komisji
Rewizyjnej i Sądu Koleżeńskiego za rok 1998 oraz uchwaleniu planu pracy na rok
bieżący.
Po dyskusji nad sprawozdaniami Komisja Rewizyjna
zaproponowała udzielenie Zarządowi absolutorium za okres sprawozdawczy. Walne
Zebranie jednomyślnie zaaprobowało ten wniosek.
Plan pracy został uchwalony w oparciu o projekt przedłożony
przez Zarząd z poprawkami wniesionymi w
toku dyskusji. Plan pracy w wersji uchwalonej przez Walne Zebranie i
sprawozdanie Zarządu przedstawiany w całości w celu poinformowania o
najważniejszych sprawach wszystkich członków, w tym nieobecnych na Walnym
Zebraniu i nowoprzyjętych do Stowarzyszenia.
Promocja bursztynu
bałtyckiego
1.
Publikacja w Internecie właściwości sukcynitu, jego tradycji i
zalet, dających przewagę nad innymi żywicami kopalnymi.
2.
Wydanie ilustrowanego rocznika „Bursztyniska”, w wersji
polskiej, angielskiej i niemieckiej, o działalności Stowarzyszenia i podstawach
wiedzy o bursztynie, historii jego przetwórstwa, współczesnej gospodarce i
twórczości artystycznej w bursztynie.
3.
Wydanie na Amberif’99 broszury
o znaczeniu i warunkach uzyskiwania prawa do znaku towarowego Stowarzyszenia.
4.
Uczestnictwo członków w wystawach:
·
„Z bursztynem przez stulecia” Muzeum Archeologiczne
Gdańsk
·
„Bursztyn – skarb dawnych mórz” Muzeum Ziemi PAN
(objazdowa)
·
„Nie tylko dinozaury” – polsko-szwedzka na zamku
królewskim w Kalmarze
5.
Zorganizowanie wspólnych, polskich stoisk bursztynowych na
targach jubilerskich w Stanach Zjednoczonych Ameryki (Orlando i Las Vegas).
6.
Systematyczna współpraca z Europejską Fundacją Naukową w
Strasbourgu w rozpowszechnianiu wiedzy o polskim bursztynnictwie w kronice
„Meganeura”
7.
Udział w promowaniu historycznych szlaków bursztynowych dla
celów turystycznych prowadzonym przez Bałtycką Kooperację Turystyczną i
Fundację „Agencja Rozwoju Regionalnego” w Gdańsku.
8.
Wspieranie finansowe i przez autorskie publikacje naukowych
publikacji o bursztynie.
Współpraca z nauką i
organizacjami zawodowymi
1.
Objęcie patronatu nad Muzeum Inkluzji w Bursztynie
Uniwersytetu Gdańskiego.
2.
Systematyczne dostarczanie materiału badawczego do Katedry
Geochemii, Mineralogii i Petrologii Uniwersytetu Śląskiego i rozpowszechnianie
wyników badań budowy bursztynu.
3.
Współpraca z Muzeum Przyrodniczym Instytutu Systematyki
Zwierząt w Krakowie w dziedzinie kolekcjonerstwa inkluzji w bursztynie.
4.
Współpraca ze Stowarzyszeniem Historyków Sztuki w sprawie
utworzenia w Gdańsku muzeum współczesnego bursztynnictwa.
5.
Udział w redagowaniu zawodowych czasopism: Polski Jubiler,
Sztuka Złotnicza, Serwis Jubilerski, Zegarki i Biżuteria, Złoto i Czas.
6.
Inicjowanie rozwoju i praktyczna pomoc w działalności Krajowej
Izby Gospodarczej Bursztynu.
7.
Wszechstronna współpraca ze Stowarzyszeniem Rzeczoznawców
Jubilerskich (szkolenie, wspólne listy biegłych sądowych).
8.
Wymiana informacji o działalności z instytucjami i
stowarzyszeniami zagranicznymi zajmującymi się problematyka bursztynową.
9.
Współdziałanie z Międzynarodowymi Targami Gdańskimi SA poprzez obsługę konsultacyjną „Amberifu”.
Walka z falsyfikatami
i namiastkami bursztynu
1.
Wzrost sieci przedsiębiorstw rekomendowanych przez
Stowarzyszenie jako spełniające zasady poprawnego oznaczania wyrobów z
bursztynu naturalnego i korygowanego i nie dopuszczające do sprzedaży
falsyfikatów, namiastek i bursztynu prasowanego jako prawdziwego.
2.
Stworzenie systemu nadzoru nad sprzedawcami w celu ujawniania
falsyfikatów.
3.
Propagowanie skutecznych metod identyfikacji prawdziwego
bursztynu.
4.
Podpisanie umowy o współpracy z Federacją Konsumentów
Rozwój wzornictwa i
technik obróbki
1.
Wspieranie konkursów na nowe wzornictwo w bursztynie.
2.
Popularyzacja zapomnianych technik artystycznej obróbki
bursztynu.
3.
Organizowanie seminariów poświęconych zapoznaniu się z
dorobkiem krajowych i zagranicznych mistrzów sztuki bursztynu.
4.
Gromadzenie literatury oraz ikonografii dzieł
bursztynowych.
5.
Prowadzenie szkolenia rzeczoznawców i wytwórców wysokiej
klasy wyrobów z bursztynu.
6.
Opracowanie wykazu niedopuszczalnych metod obróbki bursztynu,
zmieniających jego naturalne właściwości.
7.
Ochrona wzorów członków Stowarzyszenia przed bezprawnym
naśladownictwem.
System wspierania
działalności członków
1.
Gromadzenie literatury i dokumentacji fotograficznej.
2.
Utworzenie laboratorium do rozpoznawania odmian bursztynu i
inkluzji oraz archiwum fotograficznego i komputerowego.
3.
Utworzenie bazy danych o nieuczciwych kupcach, dostawcach i
pracownikach.
4.
Uzyskanie pomocy władz państwowych i samorządowych w
dziedzinie poszukiwania złóż i uporządkowania dokumentacji skupu bursztynu.
5.
Ubieganie się o ulgi podatkowe i w opłacie skarbowej dla
eksporterów wyrobów bursztynowych.
6.
Pomoc prawna dla członków i organizowanie zbiorowego sprzeciwu
wobec niesłusznych decyzji administracyjnych.
7.
Propagowanie osiągnięć członków w mediach i na własnych
stronach internetowych.
Sprawy organizacyjne
Zarząd Główny Stowarzyszenia wybrany na poprzednim Walnym
Zebraniu ukonstytuował się następująco:
Prezes – Wojciech Kalandyk
Vice Prezesi – Jacek Leśniak i Adam Pstrągowski
Sekretarz – Anna Klucznik, Zastępca Sekretarza – Janusz
Dudnik
Skarbnik – Zbigniew Strzelczyk, Zastępca Skarbnika – Marek
Felski
Członkowie – Barbara Kosmowska-Ceranowicz, Ewa Rachoń,
Lucjan Myrta, Giedymin Jabłoński i Wiesław Gierłowski.
Z dniem 31 października 1998 r. z funkcji skarbnika ustąpił
Zbigniew Strzelczyk w związku z jego wyborem na Prezesa Rady Krajowej Izby
Gospodarczej Bursztynu. Na jego miejsce został wybrany Wiesław Gierłowski.
Zarząd podejmował decyzje kolegialnie, na bardzo częstych,
odbywanych prawie w każdym tygodniu zebraniach plenarnych. Od 1 listopada
wprowadzono podział na zebrania plenarne, odbywane nie rzadziej niż raz w
miesiącu i cotygodniowe posiedzenia prezydium (prezesi, sekretarze i
skarbnicy). W całym roku 1998 odbyto 30 protokołowanych zebrań.
Zgodnie z uchwalonym przez Walne Zebranie programem
działania Zarząd powołał komisje problemowe do realizacji podstawowych celów
statutowych:
·
naukowo-informacyjną
·
kwalifikacyjną rzeczoznawców
·
znaku towarowego
·
surowcową
Wszystkie komisje mają ustalone zakresy czynności i
regulaminy działania.
Biuro Stowarzyszenia działało jeszcze w ograniczonym
zakresie. Powodem były trudności z obsadą personalną przy skromnym budżecie.
Kontakty Stowarzyszenia na szerokim świecie wymagają dobrej znajomości języków
obcych i sprawnej obsługi łączności komputerowej, zapewniającej szybkie
rozpowszechnianie i wymianę informacji. Ponadto na kierowniku biura ciąży
odpowiedzialność za organizację i rozliczenie krajowych i zagranicznych imprez
promocyjnych. Pracownika o stosownych kwalifikacjach uzyskaliśmy dopiero od
początku listopada ub. r. w osobie mgr Jacka Bielaka, z tym że w pełnym
wymiarze pracuje on od lutego br.
W roku 1998 przyjęto 64 członków zwyczajnych. Skreślono 8
członków na skutek nie opłacania składek. Na koniec roku sprawozdawczego
Stowarzyszenie liczyło 116 członków, z których większość była właścicielami
samodzielnych firm. Członkami naszymi było też 6 pracowników naukowych i 5 artystów-plastyków.
Przystąpiło do nas kilku właścicieli firm zagranicznych z Danii, Anglii,
Niemiec, Austrii, Włoch, Francji i Hiszpanii. Imienne wykazy przyjęć i skreśleń
członków podawaliśmy co kwartał w biuletynie „Bursztynisko”.
Gospodarka finansowa roku 1998 była bardzo oszczędna,
nastawiona na zgromadzenie środków koniecznych do wyposażenia w przyszłości
biura oraz zakupu urządzeń komputerowych i laboratorium, umożliwiającego
identyfikację bursztynu (wraz z inkluzjami) i wykrywanie falsyfikatów, a także sporządzanie
dokumentacji fotograficznej i elektroniczne utrwalanie obrazu.
Szczegółowe rozliczenie budżetu na rok 1998 przedstawia się
następująco:
Dochody:
Składki
7.160
Wpisowe
3.240
Darowizny 34.614
Przychody finansowe netto 100
Reklamy
1.500
Razem dochody 46.616
Wydatki
Materiały i energia 1.788
Utrzymanie lokalu i telekomunikacja 11.757
Wynagrodzenia z narzutami 15.690
Dotacja dla Muzeum Inkluzji
1.220
Pozostałe wydatki 3.530
Razem wydatki 33.985
Pozostałość środków pieniężnych na koniec roku 1998 – 19.500
Zarząd odłożył na lata następne organizowanie,
przewidzianych statutem kół i oddziałów Stowarzyszenia, pragnąc stworzyć
wcześniej dobre podstawy organizacyjne i finansowe na szczeblu centralnym.
W czerwcu 1998 r. powołano do życia Krajową Izbę Gospodarczą
Bursztynu, której komitetem założycielskim był Zarząd Stowarzyszenia. Wybrane
władze Izby (Rada i jej Prezydium, Komisja Rewizyjna i Sąd Koleżeński) składają
się w większości z naszych członków.
Działalność naukowo-informacyjna
Stowarzyszenie prowadziło stałą współpracę z wieloma
instytucjami zajmującymi się badaniami bursztynu. Najwcześniej podjęliśmy ją z
Muzeum Ziemi Polskiej Akademii Nauk, co wynikało choćby z faktu, że wśród
naszych członków-założycieli znalazły się prof. Barbara Kosmowska-Ceranowicz –
kierownik Działu Bursztynu tego muzeum i dr Róża Kulicka, prowadząca kolekcje
inkluzji zwierzęcych w bursztynie. Członkowie stowarzyszenia przyczynili się do
uzupełnienia interesującymi depozytami objazdowej wystawy utworzonej ze zbiorów
Muzeum Ziemi, która pod nazwą „Bursztyn – skarb dawnych mórz” odwiedziła już
kilkanaście miast w Polsce, a w tym sezonie letnim zawita do Gdańska. W holu muzealnym
jest nasza gablota z przykładami prac współczesnych bursztynników.
Stała wystawa w Muzeum Archeologicznym w Gdańsku „Z
bursztynem przez stulecia” powstała głównie z darów i depozytów naszych
członków. Współpraca z dyrekcją tego Muzeum, a szczególnie z Dyrektorem mgr
Henrykiem Panerem i komisarzem wystawy mgr Elżbietą Bochdan-Choińską układa się
doskonale, a stowarzyszenie bezpłatnie korzysta z sali kinowej Muzeum na
organizację kwartalnych zebrań środowiskowych i walnych zebrań. Muzeum (które
prowadzi sklep z wyrobami bursztynowymi) przystąpiło do Krajowej Izby
Gospodarczej Bursztynu, a jego przedstawiciel wchodzi w skład Rady Izby.
Największe nadzieje na przyszłość rokuje współpraca z
Uniwersytetem Gdańskim. Na Wydziale Biologii, Geografii i Oceanografii
Uniwersytetu Gdańskiego utworzono pod kierunkiem prof. Ryszarda Szadziewskiego
Muzeum Inkluzji w Bursztynie. Zbiory powstały w większości z darowizn naszych
członków ( w tym z imponującego daru Bożeny i Wojciecha Kalandyków – 50 kg
surowego bursztynu dużej granulacji z widocznymi wrostkami). Stowarzyszenie
podarowało ponadto nowoczesne urządzenie szlifiersko-polerskie z firmy „Avalon”
i sfinansowało zakup gablot do ekspozycji kwotą 2.500 zł. Na zakupy te zostały
przeznaczone dochody z aukcji na Pierwszym Balu Bursztynników w styczniu 1998
r.
Prof. Szadziewski i mgr Elżbieta Sontag przystąpili do
Stowarzyszenia jako członkowie i obecnie przygotowują pierwszą publiczną aukcję
inkluzji w bursztynie na „Amberifie’99”.
Uniwersytet Śląski podjął, w oparciu o dostarczane przez nas
próbki, badania zmian w składzie chemicznym bursztynu w procesach klarowania i
powierzchniowego barwienia termicznego.
Stale współpracujemy z Muzeum Przyrodniczym Instytutu
Systematyki Zwierząt PAN w Krakowie, kierowanym przez doc. dr Wiesława
Krzemińskiego oraz z prof. Janem Koteją, który od kilkunastu lat wydaje
angielskojęzyczny przegląd badań i zdarzeń pod tytułem „Inclusion-Wrostek”. O
przebiegu prac archeologicznych w regionie żuławskim bieżąco informuje nas
członek-założyciel Stowarzyszenia prof. Ryszard F. Mazurowski z Instytutu
Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego. Wiadomości o nowych badaniach i
publikacjach niemieckich bieżąco nadsyłają Państwo Brigitte i Günter
Krumbiegelowie z Uniwersytetu w Halle (w styczniu br. złożyli oni deklaracje
przystąpienia do naszego Stowarzyszenia).
Prowadzimy też stałą wymianę informacji z Muzeum Bursztynu w
Kaliningradzie i z zespołem specjalistów od rekonstrukcji Bursztynowej Komnaty
w Carskim Siole.
Promocja bursztynu bałtyckiego
Stowarzyszenie zawarło umowy patronackie z wydawcami
profesjonalnych czasopism z naszej branży: „Polskim Jubilerem” i „Sztuką
Złotniczą”. Dzięki temu publikują one kronikę działalności Stowarzyszenia i
teksty naszych członków w obszernych działach bursztynowych.
Dobra współpraca istnieje też z pismami „Złoto i Czas”,
„Zegarki i Biżuteria” oraz z Serwisem Jubilerskim. Ostatnio zaproponowało nam
bliskie współdziałanie regionalne pismo wybrzeża gdańskiego „30 Dni”,
deklarując zamiar stałego publikowania materiałów o przetwórstwie bursztynu w
aspektach technicznych, ekonomicznych, artystycznych i historycznych.
Stałym narzędziem promocji są nasze strony w Internecie.
Dążymy do powiązania ich „linkami” (możliwością bezpośredniego przenoszenia się
ze stron innych instytucji) z publikacjami amerykańskimi o bursztynie, w
których z reguły jest pomijana wada tamtejszych żywic kopalnych, polegająca na
dużej wrażliwości na rozpuszczalniki.
Po dwóch latach pracy Stowarzyszenie zdobyło renomę
najlepszego źródła informacji o bursztynie. Zwracają się do nas zarówno
dziennikarze poważnych pism polskich i zagranicznych oraz stacji telewizyjnych
i radiowych, a także instytucje i urzędy państwowe (na przykład Generalny
Inspektorat Celny Ministerstwa Finansów lub Zakład Analiz Polityki Surowcowej
PAN w Krakowie i Zakład Geologii Morza PAN w Gdańsku).
Bałtycka Kooperacja Turystyczna pod kierunkiem Prezesa Arne
Elleforsa ze Szwecji korzystając z naszych materiałów promocyjnych opracowała
szlaki turystyczne dla osób zainteresowanych dziejami bursztynnictwa i ogłosiła
na sesji w końcu listopada „Gdańsk Światową Stolicą Bursztynu”
Dzięki współpracy w wydawnictwem „JCK” uzyskaliśmy możliwość
zbiorowego wystąpienia na amerykańskich targach jubilerskich w Las Vegas i
Orlando. Do pierwszych targów zgłosiło się 8 firm, a do następnych już 12.
Pokryły one w całości dość wysokie koszty uczestnictwa i przejazdów oraz
zapewniły Stowarzyszeniu zwrot kosztów organizacyjnych i bankowych w granicach
5% wydatków.
Występowaliśmy aktywnie na targach „Amberif i Jarmarku
Dominikańskim, organizując stoiska, pokazy i wystawy. Największym powodzeniem
cieszyła się wystawa fotogramów jaszczurki w bursztynie bałtyckim, która
zainspirowała prasę, telewizję i radio do licznych programów i publikacji w
wielu krajach.
Przy konsultacji Stowarzyszenia powstały filmy edukacyjne
„Bursztynowe tajemnice” i „Fatum” – o losach Bursztynowej Komnaty nadany w Boże
Narodzenie z próbą wirtualnego odtworzenia wyglądu słynnego, a zaginionego
dzieła.
Znak towarowy
Dwa lata usilnych starań pozwoliły wylansować na rynku
światowym znak rekomendacji Stowarzyszenia dla firm, które poddadzą się
nadzorowi w dziedzinie autentyczności surowca bursztynowego w sprzedawanych
wyrobach. Ubiegają się o naszą rekomendację największe firmy krajowe i wiele
zachodnioeuropejskich. Dotąd rekomendację uzyskało 35 firm.
Nasz znak jako symbol dobrej jakości bursztynu polecają
autorzy najważniejszych współczesnych wydawnictw książkowych (Polsko-szwedzki
katalog wystawy „Nie tylko dinozaury”, praca zbiorowa „Bursztyn – skarb dawnych
mórz”, „Bursztyn i gdańscy bursztynnicy” W. Gierłowskiego). Promowany jest też
przez polskie czasopisma jubilerskie.
Zarząd przygotowuje na tegoroczny Amberif specjalną
broszurkę o symbolice i znaczeniu rynkowym znaku po polsku i po angielsku.
Rzeczoznawcy
Komisja Kwalifikacyjna Rzeczoznawców rozpoczęła działalność
w końcu roku pod przewodnictwem Stanisława K. Jacobsona. Opracowano zasady
klasyfikacji handlowej surowca bursztynowego i opublikowano je w
profesjonalnych czasopismach.
Przyznano uprawnienia rzeczoznawców trzem członkom
spełniającym regulaminowe kryteria.
Opracowano program kursów doskonalących rzeczoznawców i
zaplanowano dwa kursy w kwietniu i maju br., wspólne dla członków
Stowarzyszenia Rzeczoznawców Jubilerskich i naszego. Do sądów i urzędów
państwowych zgłoszone zostaną wspólne listy obydwu stowarzyszeń.
Sprawy surowcowe
Nieustanne starania o zgodę na anonimowy skup bursztynu nie
dały dotąd pożądanego rezultatu, choć popiera nas Główny Inspektorat Celny. Na
przeszkodzie stoi duża różnica opłaty skarbowej od krajowców i cudzoziemców
ciągle podnoszona prze Departament Podatków Bezpośrednich i Opłat Ministerstwa
Finansów.
Komisja surowcowa co miesiąc publikuje notowania cen surowca
w czasopismach, a co kwartał w naszym biuletynie „Bursztynisko”, który w roku
sprawozdawczym ukazywał się regularnie.
Gdańsk, 24 lutego 1999 r. Za
Zarząd
Skarbnik Wiesław Gierłowski Sekretarz Anna Klucznik
Prezes Wojciech Kalandyk
Przewidywany wzrost wpływów pieniężnych, pozwolił na
zawarcie na rok bieżący umowy z mgr Jackiem Bielakiem, prowadzącym samodzielną
działalność gospodarczą w zakresie elektronicznych baz danych, na obsługę biura
Stowarzyszenia w wymiarze pełnych 8 godzin we wszystkie dni robocze, oprócz
sobót. Przyjęcia interesantów (bez uprzedzenia) odbywają się w poniedziałki,
wtorki, środy i czwartki w godzinach od 9-ej do 13-ej. Pozostały czas
przewidziany jest na załatwianie spraw poza biurem i na opracowanie publikacji
internetowych Stowarzyszenia, a także innych prac merytorycznych. Członkowie
Stowarzyszenia mogą korzystać z obsługi biurowej również w czasie poza stałymi
dyżurami po uprzednim telefonicznym umówieniu się z kierownikiem biura lub
członkami Zarządu.
Dla usprawnienia funkcjonowania poczty elektronicznej i
stron informacyjnych Stowarzyszenia w Internecie zawarliśmy umowę na
korzystanie z innego niż w latach poprzednich serwera. W związku z tym uległy
zmianie nasze adresy elektroniczne:
aktualny adres poczty
eletronicznej – sbp@sbp.org.pl
aktualny adres
Internetowy – http://www.sbp.org.pl
Biuro Stowarzyszenia oprócz obsługi kancelaryjnej i kasowej
prowadzi prenumeratę i sprzedaż czasopism zawodowych (po cenach niższych od
powszechnie obowiązujących) oraz książek polskich i zagranicznych.
Członkowie mogą też korzystać z możliwości wykonywania zdjęć
mikroskopowych inkluzji w bursztynie, lub samej tylko identyfikacji inkluzji
pod mikroskopem.
Biuro przyjmuje też próbki płynów pozostających w
autoklawach po procesach prażenia bursztynu do badań prowadzonych na Katedrze
Geochemii, Mineralogii i Petrologii Uniwersytetu Śląskiego (50 – 100 gramów).
W oparciu o plan pracy Zarząd Główny zatwierdził budżet na
rok bieżący:
Pozostałość środków
pieniężnych na 1.1.1999 19.500
w tym:
kasa 1.100
bank 18.400
Przychody 68.000
w tym
1.
wpisowe 40 osób średnio po 100 zł 4.000
2.
składki 100 osób średnio po 100 zł 10.000
3.
opłaty za korzystanie z rekomendacji 35.000
4.
reklamy w „Bursztynisku” 4.000
5.
imprezy i wyjazdy na targi 7.000
6.
obsługa grup specjalistycznej turystyki 1.000
7.
opłaty za procedury kwalifikacyjne rzeczozn. 1.000
8.
dochody ze szkolenia zawodowego 3.000
9.
dochody finansowe (odsetki) 3.000
Wydatki 77.500
w tym:
1.
płace 3.000
2.
prowadzenie rachunkowości 3.000
3.
czynsz, energia i inne koszty lokalu 6.000
4.
poczta i telekomunikacja 7.000
5.
wydawnictwa i publikacje internetowe 6.000
6.
przejazdy i delegacje służbowe 2.800
7.
materiały 1.000
8.
usługi różne 1.000
9.
zakupy wyposażenia 10.000
10.
prowadzenie biura i promocji 35.200
11.
wyposażenie Muzeum Inkluzji 2.500
Pozostałość środków
pieniężnych na 31.12.1999 10.000
w tym:
kasa – 1.000
bank – 9.000
Wysokość składek członkowskich i wpisowego nie ulegają
zmianie w stosunku do lat poprzednich i wynoszą:
·
dla osób prowadzących działalność gospodarczą i
współpracujących – 120 zł rocznie
·
dla pracowników, artystów-plastyków i emerytów – 60 zł
rocznie
·
wpisowe równa się rocznej składce.
Do niniejszego biuletynu dołączamy rozliczenie składek
każdego z członków.
Opłaty i darowizny przekraczające wysokość składek są
potwierdzane umowami i mogą być odpisane od podstawy opodatkowania.
Wpłaty przyjmuje biuro Stowarzyszenia, lecz dogodniej jest
korzystać z możliwości bezpośredniej wpłat (bez prowizji) na nasze konto
bankowe –
Bank Śląski S.A.
O/Gdańsk Oliwa (na terenie Centrum Targowego, Beniowskiego 5)
Przyjęcia:
122. Anna Elżbieta Najder
123. Stephanie Stępień
124. Brigitte Krumbiegel
125. Günther Krumbiegel
126. Jerzy
Zaremba
127. Alicja Maryla Darkowska-Kowalska
128. Jerzy Cieszewski
129. Adam Patryk Sokólski
130. Adam Henryk
Duliński
131. Zenon Marian Mach
132. Andrzej
Piątkowski
133. Elżbieta Tarnowska-Ford
134. Benedicte Pellerin
135. Daniel John
McAuley
136. Paskal Sukalowski
137. Jan Koncewicz
Skreślenia:
Paweł Dudnik, Jan Jachacz, Marek Sobieralski, Bogdań Mirowski,
Winicjusz Wojdat, Ewa Zastróżna, Andrzej Rabiczko, Jolanta Kurowska, Grzegorz
Kurowski, Piotr Stefaniak, Marcin Wilkowski, Krzysztof Berethal i Magdalena
Kurzawa.
Rezygnację z funkcji członka Zarządu złożył Pan Lucjan
Myrta, jeden z założycieli Stowarzyszenia. Rezygnacja została przyjęta przez
Zarzad na posiedzeniu w dniu 11 bm.
Stosownie do postanowień regulaminowych Zarząd
Stowarzyszenia na wniosek Komisji Kwalifikacyjnej nadał uprawnienia
rzeczoznawców następującym członkom:
Jacek Serafin – w zakresie materiałoznawstwa i
towaroznawstwa wyrobów bursztynowych i z innych tworzyw zdobionych bursztynem,
Jacek Leśniak – w zakresie materiałoznawstwa i wyrobów z
bursztynu,
Gabriela Gierłowska – w zakresie materiałoznawstwa i wyrobów
z bursztynu.
Wnioski o nadanie uprawnień przyjmuje biuro Stowarzyszenia.
Członkowie zainteresowani natychmiastowym zwrotem oryginałów dokumentacji mogą
je składać na ręce Przewodniczącego Komisji Kwalifikacyjnej Stanisława K.
Jacobsona, sekretarza Wiesława Gierłowskiego, a w Warszawie na ręce prof.
Barbary Kosmowskiej-Ceranowicz.
Komisja Kwalifikacyjna przygotowuje program trzydniowych
kursów z zakresu towaroznawstwa bursztynu, które będą organizowane w II-im półroczu
1999 r. wspólnie ze Stowarzyszeniem Rzeczoznawców Jubilerskich. Planuje się
grupy 16-osobowe składające z członków obydwu stowarzyszeń po połowie.
Firmy posiadające aktualny certyfikat jakości, który daje prawo do
używania znaku towarowego przyznawanego
przez Stowarzyszenie Bursztynników w Polsce. Znak daje gwarancję stosowania w
produkcji wyrobów surowca naturalnego i oznacza, że firmy są rekomendowane jako
handlowcy i producenci bursztynu.
|
Wiesław Gierłowski
ul.Szara 9 m 50
80-116 Gdańsk
tel. 058 305 58 82
fax 058 305 58 84
|
Marek Juszczak & Marek Trocha
DAGENIT
ul. Czerwony Dwór 2
80-386 Gdańsk
tel. 058 552 23 72
fax 058 552 27 45
|
|
Jacek Leśniak
VENUS
ul. Żubrowa 4
80-336 Gdańsk
tel. 058 552 25 31
fax 058 552 11 65
|
Zbigniew Płoszczyca
SILVART
ul. Cmentarna 6
44-103 Gliwice
tel. 032 279 72 91
fax 032 237 07 14
|
|
Wojciech Kalandyk
ART 7
ul. Piekarnicza 26
80-126 Gdańsk
tel. 058 300 05 55
fax 058 303 17 92
|
Joachim Sokólski
ZŁOTNICTWO
ul. Modlińska 199
03-122 Warszawa
tel./fax 022 614
40 80
|
|
Józef Siulkowski
PATRYK
ul. Władysława IV 1A
81-703 Sopot
tel. 058 550 73 39
tel./fax 058 551
18 29
|
Katarzyna Łabor
GEDANENSIS ART
ul. Augustyna Necla 4
80-443 Gdańsk
tel./fax 058 346 97 54
|
|
Adam Pstrągowski
SILVER & AMBER
ul. Małopolska 9
81-555 Gdynia
tel. 058 664
60 60
fax 058 664 71 03
|
Lucjan Myrta
MYRTA sp. z o.o.
ul. Kasprowicza 4
81-852 Sopot
tel./fax 058 551 59 13
|
|
Janusz Dudnik
FIRMA JUBILERSKA DUDNIK
ul. Królowej Jadwigi 18
14-200 Iława
tel. 089 648 70 90
fax 089 648 72 90
|
Krzysztof Basiukiewicz
P.P.H. „ RAV”
ul. Pana Tadeusza 74
80-123 Gdańsk
tel. 004858 300 52
79
tel./fax 058 303 16 26
tel. kom. 0 601 63 27 28
|
|
Marian Dejcz & Mirosław Wiśniewski
DEJWIS
ul. Batorego 30
80-251 Gdańsk
tel. 058 341 25 00
fax 058 341 84 52
|
Kazimierz Matusiak
ul. Grodzka 29
31-001 Kraków
tel./fax 012 430
20 42
tel. kom. 0 602 223 875
|
|
Leszek Duliński
BALT S.C.
ul. Czarny Dwór 2
80- 365 Gdańsk
tel. 058 558 553
12 71 ext. 407
fax 058 558 12 71
ext. 392
tel. kom. 0 501 050 176
|
Stefan Plota
STENEX
ul. Żwirki i Wigury 3C/22
80-463 Gdańsk
tel. 058 347 68 78
fax 058 346 76 20
|
|
Christophe Lambadarios
Av. Constitucion 76
28820 Coslada Madrid
SPAIN
tel. 003491 672 21 89
fax 003491 671 3768
|
Mariusz Drapikowski
„ART-MODERN” Pracownia
Srebra Użytkowego
ul Wspornikowa 13
80-749 Gdańsk
tel. 058 346 22 51
fax 058 346 87 00
|
|
Joanna Uljanicka
AMBER 8 sp. z o.o.
ul. Beniowskiego 5
80-382 Gdańsk
tel. 058 554 91 75
fax 058 554 91 76
|
Margarete Sledziecki
YES Designersilberschmuck
Untere Buchgasse 8
93047 Regensburg
GERMANY
tel. 0049 941 598 231
fax 0049 941 598231
|
|
Wojciech Klucznik
PRACOWNIA WOYTEK KLUCZNIK
ul.Kopernika 29A
Gdynia
tel. 058/ 622 48 08
fax 058/ 622 48 60
|
Stanisław Marcinkowki
„GEM” Pracownia Bursztynu
ul. Sobótki 5/ 1 B
80-247 Gdańsk
tel./fax 058 345 53 73
|
|
Małgorzata Bartczak
„MALACHIT”
Ul. 3-go Maja 13
11-730 Mikołajki
tel./fax 087 4216 907
|
Anna Elżbieta Najder
POLIMARK INTERNATIONAL
Gallery Nord Amber
Mov. 3, 133 36 Saltsjöbaden,
SWEDEN
tel. 0046 8 717 57 14
fax 0046 8 717 60 42
|
|
Paweł Jagustyn
STUDIO BIŻUTERII „YES” sp. z o.o.
ul. Frezjowa 24
60-175 Poznań
tel./fax 061 86 76 525
|
Stephanie Stępień
VESSEL INTERNATIONAL, Inc.
10 Young Branch DR.
Middletown, MD 21769
USA
tel. 001 301 371 9778
fax 00501 371 4456
|
|
Leszek Krause
ART.-Silver Firma
Jubilerska Leszek Krause
ul. Wielkopolska 174
81-531 Gdynia
tel./fax. 058 664 88
89
|
Mariusz Gliwiński
BIŻUTERIA ARTYSTYCZNA
Al. Niepodległości 655 A
81-726 Sopot
tel./fax 058 550 18 60
|
|
Mirosław Mietz
MIRMEX Pracownia Biżuterii Artystycznej
ul. Akwarelowa 45
04-542 Warszawa
tel./fax 022 815 31 32
|
Andrzej Drozdowski
AD ART SILVER
ul. Kartuska 271
80-125 Gdańsk
tel. 058 306 40 68
fax 058 344 73 42
|
|
Stanisław Deiksler
RYTOSZTUKA sp. z o.o.
ul. Jeleniogórska 14
60-179 Poznań
tel. 061 868 96 84
fax 061 868 52 19
|
Stanisław Stępień
NATALEX
Garonor-Bat. 14H-B.P. 584
93621 Aulnay-Sous-Bois
FRANCE
tel. 00331 48 61 30 68
fax 0033 1 48 61 30 86
|
|
Bożena Przytocka
„SOLO” Gdańsk
tel./fax 058 556 44 34
|
Jerzy Zaremba
FIRMA ZAREMBA
A-6091 Birgitz
Kalkkögelweg 3
AUSTRIA
tel./fax 0043 5234 337 66
|
|
Marcin Drabik
Firama DRABIK
ul. Rungurska 14
81-507 Gdynia
tel./fax 058 622 76 34
|
Alicja Maryla Darkowska-Kowalska
STANIMEX BIS sp. z .o.o.
ul. Bracka 25
00-028 Warszawa
tel. 022 692 16 58
fax 022 692 16 61
|
|
Jarosław Lis
KOLIA
ul. Sobieskiego 14
Gdańsk
tel. 058 346 05 81
tel. kom. 0 602 331 154
|
Anna Klucznik
GALERIA KLUCZNIK
ul. Podwale Grodzkie 8
tel. 058 301 61 76
tel. fax 058 556 08 94
|
|
Zenon Mach
MACH S.C.
ul. Beniowskiego 5
hala 03, room 114 A, 114 B
Gdańsk
tel. 058 55 49 280
fax 058 55 49 230
tel. kom. 0 501 150 33 70
|
Robert Rontaler
GOLDMAJOR ltd.
Derwent House
Arden Road
London WI 3 8 RN
GREAT BRITAIN
tel. 0044 181 579 05 88
fax. 0044 181
567 30 01
|
|
Pellerin Benedicte
104 rue du Temple
75003 Paris
FRANCE
tel. 00 1 42 78 17 61
fax 00 1 42 78 17
61
|
|
Jak co roku Zarząd Stowarzyszenia wystąpił na targach z
własnym stoiskiem informacyjnym. W tym roku wystąpienie okazało szczególnie
owocne dzięki wydaniu własnej broszury o znaczeniu naszego znaku firmowego i
dobremu zaopatrzeniu w książki i czasopisma przeznaczone do sprzedaży. W czasie
targów bursztynnicy z różnych części kraju, a nawet z tak dalekich stron jak
Kanada w liczbie prawie 20 złożyli deklaracje przystąpienia do naszej
organizacji.
Marże handlowe ze sprzedaży książek i czasopism oraz znaków
rekomendacji (medal z brązu na podstawce – wyłącznie dla rekomendowanych firm)
znacznie przewyższyły koszty organizacji zapewniając około 2.000 zł zysku.
W naszym stoisku wystąpiły z prezentacją swych ofert
zaprzyjaźnione instytucje: Krajowa Izba Gospodarcza Bursztynu, Oficyna
Wydawnicza „Polski Jubiler” i Fundacja „Agencja Rozwoju Regionalnego” w
Gdańsku, propagująca turystyczny program „Amber”.
Członkowie i przedstawiciele Stowarzyszenia byli
organizatorami „Amberifu” jako całości (komisarz targów, rada konsultantów) i
większości imprez towarzyszących: konkursy, galeria paleontologiczna, aukcja
inkluzji, seminaria i forum jubilerskie.
Mimo tak korzystnego układu doszło na tegorocznym
„Amberifie” do ostrego konfliktu w środowisku bursztynników, przede wszystkim z
regionu gdańskiego. Podłożem konfliktu były wzajemne podejrzenia wystawców o
gwałtowną obniżkę cen biżuterii srebrnej, zdobionej bursztynem, znacznie
poniżej postulowanej powszechnie ceny minimalnej wyrobów standardowych w
wysokości 1 USD za 1 gram.
Narastająca od paru lat nadwyżka surowca bursztynowego na
rynku światowym, wywołana bezplanową i najczęściej nielegalną eksploatacją złóż
na Sambii i Wołyniu, pobudziła wytwórczość wyrobów bursztynowych w kilku nowych
ośrodkach, konkurencyjnych wobec polskiego i dała się odczuć jako spadek
popytu. Okoliczność ta została wykorzystana przez wielu kupców do
rozpowszechniania fałszywych informacji o rewelacyjnie tanich zakupach u
konkurencji. Wielu wytwórców, być może zmuszonych trudną sytuacją płatniczą,
uległo panice i poszło na obniżkę cen znacznie dalej niż pierwotnie zamierzało.
W samej rzeczy tylko 6% wystawców (21 z 350) zamieściło w
anonsach katalogowych zachętę zakupu po niskich lub „negocjonowanych” cenach.
Podczas trwania targów konkretne, niskie propozycje cenowe ukazały się jedynie
na dwóch stoiskach – w pierwszym dniu targów w firmie RAVFEHRN APS proponowano
biżuterię za 70 centów, a w dwa dni później za 65 centów na stoisku spółki z
o.o. „Myrta”.
Skala naruszenia obyczaju targowego o zachowaniu tajemnicy
ceny transakcyjnej pomiędzy stronami kontraktu była więc niewielka. Faktem jest
jednak, że wywołało to całą lawinę wzajemnych pretensji, przy czym adresatem
zastrzeżeń była najczęściej nowopowstała spółka z o.o.„Amber Group”, która z
rozmachem weszła na targi, prezentując wielkie stoisko w pełni skomputeryzowane
i z profesjonalną obsługą handlową. Współwłaścielami spółki są wyłącznie
członkowie Zarządu Stowarzyszenia i stąd wyjaśnienie roli spółki musiało być
przedmiotem specjalnej uwagi ze strony władz Stowarzyszenia.
Wcześniej niż nasz Zarząd i Komisja Rewizyjna na konflikt w
środowisku zwrócił uwagę inny organ, złożony także wyłącznie z członków
Stowarzyszenia. Była to Rada Konsultantów wraz z Komisarzem „Amberifu”, która wystąpiła z komunikatem apelującym o
zachowanie dobrych obyczajów targowych.
Komunikat ten w całości przedstawiamy poniżej:
Komunikat nie wskazywał na jakąkolwiek konkretną firmę,
domagając się jedynie od dużych przedsiębiorstw aby dawały dobry przykład w
poszanowaniu wspólnych interesów środowiska. W ostatnim dniu targów spełnił
swoją rolę powstrzymując przed pochopnymi obniżkami cen wielu wystawców.
Po targach został jednak przez
grupę osób, niezadowolonych zapewne z uzyskanych rezultatów handlowych,
wykorzystany jako podstawa oskarżenia za wszystkie niepowodzenia spółki „Amber
Group” i pośrednio Stowarzyszenia. Pisemne wystąpienie w tym przedmiocie do
Rady Izby Bursztynu przedstawiamy poniżej :
Gdańsk, 29.03.1999 r.
Na podstawie § 11 statutu Krajowej Izby Gospodarczej
Bursztynu, w związku z § 5 w/w statutu, my niżej podpisani wnosimy o zwołanie w
trybie pilnym plenum Rady Krajowej Izby Gospodarczej Bursztynu, celem
rozpatrzenia dumpingowego działania grupy czterech firm, występujących na
targach „Amberif 99” pod nazwą „Amber Group”.
UZASADNIENIE
1. Członkowie Krajowej Izby Gospodarczej
Bursztynu, występujący ze stoiskiem pod nazwą „Amber Group” w naszym
przekonaniu dokonali wyjątkowo szkodliwego działania dla interesów pozostałych
członków Krajowej Izby Gospodarczej Bursztynu, również wystawców na targach
„Amberif 99”, powodując deprecjację bursztynu i wyrobów z niego na rynku
światowym.
2. Działanie tej grupy ma charakter
spekulacyjnej zmowy w zakresie obniżenia cen wyrobów, zmierzającej do
monopolistycznego przejęcia kontaktów handlowych i zagranicznych rynków zbytu.
3. Sześcioletnie inwestowanie przez wystawców w
targi zwane „Amberif” w Gdańsku, doprowadziły do tego, że Departament Promocji
Ministerstwa Gospodarki umiescił targi „Amberif” jako pierwsze na liście
krajowych siedmiu imprez proeksportowych. Działanie firm z „Amber Group”
stworzyło sytuację zagrożenia dla utrzymania rangi targów „Amberif”, a nawet
możliwość powstrzymania się wystawców przed uczestnictwem w targach w
przyszłości.
4.
Uznając w/w okoliczności
za wysoce szkodliwe dla interesów większości członków Krajowej Izby
Gospodarczej Bursztynu, liczymy na stosowne porozumienie kierownictwa Krajowej
Izby Gospodarczej Bursztynu z kierownictwem Miedzynarodowych Targów Gdańskich,
w celu zapobieżenia podobnym praktykom na przyszłych targach „Amberif”.
Wniosek podpisało 27 przedstawicieli różnych firm. Prezydium
Rady Izby nie skierowało go rozpatrzenia przez Sąd Koleżeński w trybie
postanowienia § 32 p.2 statutu Izby. Nie zwrócił się też do Sądu żaden z
wnioskodawców w trybie postanowienia w § 32 p.1. Zasadność zarzutów nie była
więc badana, bowiem Sąd Koleżeński Izby może podejmować postępowanie jedynie na
pisemny wniosek zainteresowanych.
W kwietniu odbyły się dwa otwarte posiedzenia plenarne Rady
Izby w toku których uczestniczący w zebraniach wnioskodawcy wezwani przez
Prezydium Rady do podania przykładów potwierdzających zarzuty, nie potrafi
wskazać ani jednej wątpliwej transakcji.
Na drugim otwartym posiedzeniu autorzy zarzutów zostali
zapoznani z wynikami analizy przeprowadzonej przez Komisję Rzeczoznawców
Stowarzyszenia (jak niżej), wycofali swoje zarzuty i przeprosili kolegów z
„Amber Group”.
Zarząd Stowarzyszenia powołał
komisję do zbadania rzeczywistych cen transakcyjnych w spółce „Amber Group” za
zgodą właścicieli. Wyniki badań zawiera poniższy protokół:
Firma powyższa rozpoczęła działalność gospodarczą w trakcie
targów i jej pierwsze faktury dotyczą przychodów z transakcji targowych.
Faktury zostały przedstawione do analizy Komisji Rzeczoznawców w celu
ustosunkowania się do pogłosek o wpływie „Amber Group” na obniżenie poziomu
cen.
Przeanalizowano wszystkie faktury na sprzedaż wyrobów już
zrealizowaną (od numeru 1 do numeru 37) do końca dnia 6 kwietnia 1999 r., a
także 10 faktur pro forma z partiami towarów przygotowanymi do wysyłki. Razem
47 dokumentów.
Wyroby srebrne z
bursztynem
Najniższą cenę – 38,47 USD uzyskano za kolię o masie 49,96 g
co daje cenę za gram w wysokości 0,77 USD. (faktura 32/99 – eksport USA)
Najwyższą cenę uzyskano w eksporcie do Włoch za wyroby
artystyczne z bursztynu ze srebrem 2,80 USD za 1 gram.
Ogromna większość biżuterii z bursztynem została sprzedana w
granicach 0,90 do 1,11 USD za 1 gram.
Od cen zbytu udzielano rabatów za zapłatę gotówką – 5% i za
większe transakcje:
·
powyżej 2000 USD – 1%
·
powyżej 5000 USD – 3%
·
powyżej 10000 USD – 5%
Rabatów udzielono w 21 transakcjach na 47 dokonanych.
Najwyższy rabat (łącznie 10%) wystąpił tylko raz. W pozostałych 20 przypadkach
udzielono od 3 do 5%.
Wyroby bursztynowe
Rozpiętość cen wyrobów bursztynowych nie została w pełni
wykazana w fakturach, bowiem w jednej pozycji łączono kilka, a nawet
kilkadziesiąt rodzajów naszyjników i bransolet podając ich łączną masę i
wartość. Dokładne specyfikacje wykonywane były przez czytniki laserowe z kodów
kreskowych i zawierały po kilkadziesiąt różnych wyrobów. W jednym wypadku
wadliwe przeniesienie zapisów spowodowało błąd w fakturze. Dotyczy to faktury
numer 7 dla firmy „Kamea” w Jaworznie, którą skorygowano w trakcie naszej
analizy. W pozycji pierwszej tej faktury podano ilość 663,13 g i średnią cenę
2,08 złotego, podczas gdy z odczytu komputerowego wynika 373,7 g po średniej
cenie 4,05 zł.
Najniższa cena dolarowa w fakturach występuje w nr 27
(eksport do Niemiec) w wysokości 0,30 USD za gram.
Najwyższa cena za wyroby bursztynowe na eksport występuje za
naszyjniki toczone do Francji (1,80 USD za gram) w fakturze nr 30.
Rzeźby bursztynowe sprzedawano po 1,50 USD za gram.
W specyfikacjach szczegółowych (z czytników) najniższą cenę
mają naszyjniki z surówki (0,10 USD), a najwyższą naszyjniki fasetowane do 3,50
USD.
Podsumowanie analizy
Sprzedaż wyrobów w stoisku „Amber Group” odbywała się w
cenach przeciętnie uzyskiwanych w roku bieżącym, z niewielkim odchyleniem
powyżej średniej ceny transakcyjnej na Amberifie.
Sekretarz Komisji Rzeczoznawców Przewodniczący Komisji Rzeczoznawców
Wiesław
Gierłowski Stanisław
K. Jacobson
Gdańsk, 7 kwietnia 1999 r.
Prezes Rady Izby Bursztynu inż. Zbigniew Strzelczyk
dwukrotnie (w odstępie 2-ch tygodni) zwoływał otwarte zebrania Rady zwracając
się do wszystkich obecnych o podawanie konkretnych, znanych im, przykładów
transakcji budzących wątpliwości. Nikt takich przykładów w toku zebrań (ani też
korespondencyjnie) nie przedstawił. Na zebraniu w dniu 23 kwietnia br. doszło
do przeprosin ze strony kolegów podpisanych pod listą zarzutów na „Amber
Group”. Miejmy nadzieję, że zakończy to przykry i szkodliwy dla współpracy
okres sporów w naszym środowisku.
Stowarzyszenie Bursztynników współdziała ze swoimi członkami,
prowadzącymi działalność gospodarczą w dziedzinie intensywnej promocji
zagranicznej. W efekcie naszych starań w pierwszym i drugim kwartale odbyły się
dwie wyjazdowe imprezy promujące bursztyn w Stanach Zjednoczonych. Wystąpienia
te umożliwiają także wejście na sąsiednie rynki Ameryki Południowej i
Środkowej. Pierwsza impreza to Targi w Orlando na Florydzie , które odbyły się
w terminie 04.02.1999-09.02.1999. W sumie na stoisku Stowarzyszenia
reprezentowane były wszystkie firmy, które zgłosiły się w przewidzianym
terminie do biura Stowarzyszenia. Są to następujące podmioty gospodarcze:
1.
Silver & Amber
2.
Dudnik
3.
Venus
4.
RAV
5.
SILVART
6.
Sokólski Złotnictwo
7.
ART 7
8.
Amber 8
9.
Pracownia W. Klucznik
10.
Art. Silver Krause
11.
DEJWIS S.C.
12.
YES sp. z o.o.
Kolejną imprezą wyjazdową były Targi w Las Vegas, w stanie
Nevada. Odbywały się w terminie 04.06.199.-08.06.1999. W sumie Targi w Las
Vegas są imprezą jeszcze większą niż targi w Orlando i trudniej dostępną. Mimo
to Stowarzyszenie Bursztynników było tam obecne poprzez zainteresowane firmy
już po raz drugi. Zgłosiło się sześć firm oraz dwie dalsze, które z powodu
późnego zgłoszenia nie mogły zostać przyjęte do grupy wyjeżdżających. Stąd tak
ważne jest przestrzeganie terminów w przyszłości, gdyż każdy członek
Stowarzyszenia, choć jest na równych prawach z innymi, musi zachować ustalone
reguły. Promocja poprzez stowarzyszenie
jest znacznie tańsza niż w pojedynkę. Koszty dzielone są po równo na
wszystkich. Natomiast firmy na stoisku reprezentują sami właściciele bądź osoby
przez nich wyznaczone. Niektórzy rezygnują z osobistego wyjazdu i powierzają
swe wyroby kolegom z branży, obniżając tym samym koszty własnej promocji.
Należy to odnotować jako bardzo pozytywne zjawisko, jednoczące naszą branżę i
budujące wzajemne zaufanie pomiędzy członkami Stowarzyszenia, o co od kilku lat
zabiegamy.
Stoisko Stowarzyszenia obsadziły w tym roku następujące
firmy.
1.
Pracownia Woytek Klucznik
2.
KOLIA
3.
KLECHOVSTYLE
4.
BALT S.C.
5.
SOLO
6.
YES sp. z o.o.
Ponadto, dzięki dwuletnim zabiegom Stowarzyszenia o obecność
polskich firm-producentów bursztynu na imprezach targowych w USA, dwie kolejne
firmy były obecne w Las Vegas, wykładając większe środki przeznaczone na
promocję. Dzięki temu posiadały własne, odrębne stoiska: Amber 8 , skupiające –
jak wiadomo - kilka firm, wykupiło dwa moduły 3x3 metry, a firma DEJWIS 1 moduł
3x3m. W wyniku takiego układu polskie bursztynnictwo posiadało cały kwartał o
znaczącej powierzchni wystawienniczej. Należy zauważyć, że ta promocja jest
także pośrednio w interesie pozostałych członków, utrzymując trwałą koniunkturę
na bursztyn, mimo trudności jakie ostatnio pojawiły się na tym rynku. Sądzę, że
w przyszłości trzeba zadbać o wspólną strategię marketingową polegającą na jednakowej
szacie graficznej polskiego sektora. W tym roku część firm nie podjęła tego
wątku i – jak sądzę - byliśmy do tego
jeszcze organizacyjnie nieprzygotowani. Niemniej, przy następnym wyjeździe
warto popatrzeć inne wzorce, jak np. Włosi, którzy wystawiają się wspólnie,
jako Włoska Gildia Biżuterii, nie tracąc przy tym tożsamości pojedynczych firm.
Występowanie w podobnej kolorystyce i posiadanie jednolitej strategii
reklamowej skupiającej uwagę na określony wyrób lub surowiec (bursztyn)
powoduje większą czytelność i widoczność na targach, na których występuje kilka
tysięcy podmiotów i kilkaset stoisk. Dlatego też jestem zdania, że opłaca się
przezwyciężyć mur partykularnych stanowisk i nieufność, aby promować interesy
wspólnie.
Informacje o kolejnych targach wysyłane są do wszystkich
członków Stowarzyszenia. W przypadku zmiany adresu lub danych osobowych prosimy
o zgłaszanie danych do biura w celu naniesienia poprawek w naszej bazie danych.
-
Jacek Bielak - Kierownik
Biura Stowarzyszenia
Bursztynników w Polsce
W dniu 5 maja br. uroczyście, z udziałem przedstawicieli
władz państwowych Szwecji i Polski oraz ambasadorów kilku krajów nadbałtyckich,
otwarto w salach Zamku Kalmar wielką wystawę bursztynową pod nazwą „Bursztyn – żyjący kamień”. Protektorat
nad wystawą objął Prezydent RP, co wiąże się z dominującym udziałem w
ekspozycji obiektów polskich.
Ogółem wystawiono 315 różnorodnych, z reguły wyróżniających
się skalą, unikalnością lub kunsztem artystycznym obiektów w czterech
podstawowych działach:
przyrodniczym – 80 okazów
archeologicznym – 31 zabytków
historycznym – 91 dzieł sztuki dawnej
współczesnym – 113 obiektów sztuki i rzemiosła
artystycznego.
Na wystawie przedstawiono najcenniejsze obiekty z sześciu
muzeów szwedzkich (ze Sztokholmu, Upsali i Skokloster), królewskiej kolekcji
duńskiej w Zamku Rosenborg i Muzeum Zamkowego w Malborku. Ważnym uzupełnieniem
wystawy były okazy przyrodnicze i dzieła współczesne z polskich prywatnych
kolekcji – Doroty i Lucjana Myrtów z Sopotu (30 okazów i 29 dzieł z własnej
pracowni), Gabrieli i Wiesława Gierłowskich z Gdańska ( 1 okaz i 4 prace) oraz
Wandy i Bogdana Frydrychowiczów z Sopotu ( 4 prace).
Dział przyrodniczy jest niezwykle atrakcyjny dla
publiczności i wskutek tego mający duże znaczenie promocyjne. Atrakcję stanowią
okazy z polskich zbiorów prywatnych, a przede wszystkim bryłka z inkluzją
jaszczurki z Gdańska-Stogów, dokładnie zbadana przez mineralogów i biologów z
Polskiej Akademii Nauk i oznaczona jako
gatunek Succinilacerta succinea (Boulenger). Podziw publiczności budzą też
niezwykle okazałe i wyraziste makroinkluzje ze zbiorów D. i L. Myrtów, wstępnie
oznaczone przez Katedrę Bezkręgowców Uniwersytetu Gdańskiego. Wszystkim
imponują ogromne bryły surowego bursztynu z kolekcji Myrtów, a wśród nich:
ukraińska o masie 4030 gramów, sambijska 2112 gramów i znaleziona w Gdyni nad
rzeczką Kaczą 1849 gramów.
Dział archeologiczny utworzono w większości ze zbiorów Zamku
Malborskiego, lecz dla widza z Polski bardziej interesująca jest grupa
dziesięciu zabytków ze Sztokholmskiego Muzeum Historycznego przedstawiająca
nieznane u nas formy i funkcje najdawniejszych zastosowań bursztynu.
W dziale historycznym dominują kolekcje z Malborka (40
eksponatów) i Rosenborga (35 eksponatów). Obydwie kolekcje korzystnie
wyróżniały się pod względem stanu zachowania w stosunku do obiektów ze Szwecji.
Wyraźnie było widać różnice sposobu wykonywania prac konserwatorskich. W Polsce
i Danii substancja zabytkowa jest chroniona przez delikatne zabiegi
powierzchniowe oraz znikomą pozostałość past woskowych. Zabytki ze zbiorów
szwedzkich, w tym wielka szkatuła roboty gdańskiej z przełomu XVII i XVIII
wieku, pokryte są warstewką ochronną substancji chemicznych, które gaszą
naturalny blask bursztynu.
W dziale współczesnym dominuje kolekcja Myrtów, związana
mocno z dawnymi technikami obróbki bursztynu, stylami artystycznymi z różnych
epok i tradycyjnymi funkcjami – szkatuł, pucharów i kufli. Uzupełniona jest
mozaikowymi obrazami z bursztynu. Do dawnych
funkcji nawiązują także puchary Wojciecha Jakubowskiego (choć są
nowatorskie w formie) i żaglowce Wiesława Książka, ze zbiorów malborskich. Z
ludowymi tradycjami związane są prace Gabrieli Gierłowskiej (pająk i kierec), a
powtórzeniem form historycznych są prace Wiesława Gierlowskiego – bursztynowa
lupa do rozniecania ognia i podstawka do wiecznych piór w kształcie
nawiązującym do gdańskiej Studni Neptuna.
Główne dzisiejsze tendencje wzornicze w polskim
bursztynnictwie są ledwie zarysowane czterem pracami W. i B. Frydrychowiczów –
unikalną biżuterią srebrną z pięknymi kamieniami bursztynowymi. Pominięcie
realnego dorobku współczesnego bursztynnictwa polskiego wynikło z wyboru
koncepcji wystawy dokonanej przez głównych organizatorów – Dyrekcje Muzeów w
Kalmarze, Sztokholmie i Malborku, które są programowo zainteresowane przede
wszystkim przeszłością. Powtórzyła się tu decyzja programowa z poprzedniej
szwedzko-polskiej wystawy z roku 1992 pod nazwą „Bursztyn – Złoto Bałtyku” (wówczas pod protektoratem Księżny Lilian i
Danuty Wałęsowej). Może jednak kiedyś doczekamy się poparcia czynników
państwowych dla promowania naszych realnych możliwości i osiągnięć. Wielki wpływ
na to mógłby mieć faktyczny inicjator i kierownik projektu wystawy, nasz rodak
pracujący w Muzeum Historycznym w Sztokholmie Pan Maciej Aleksander Głowacki.
Wypada mu życzyć co najmniej stu lat życia i nie mniej niż tysiąca
współczesnych dzieł bursztynowych na następnej wystawie.
Wystawa w Kalmarze potrwa do 20 sierpnia br. Dla gości z
Polski jest ona łatwo dostępna dzięki połączeniu promowemu Gdyni z Karlskroną
(stąd tylko 100 km samochodem). Znacznie dłużej niż sama wystawa oddziaływać
będzie jej piękny, bogato ilustrowany katalog, zawierający, w przeciwieństwie
do samej ekspozycji obszerne opracowanie na temat powojennej polskiej
wytwórczości bursztynowej. Artykuły we wstępnej, ogólnej części katalogu
opracowali autorzy z trzech krajów: Mogens Bencard z Danii, Jan Öjvind-Swahn ze
Szwecji oraz Elżbieta Mierzwińska i Gabriela i Wiesław Gierłowscy z Polski.
Katalog wydano w dwóch wersjach językowych: polskiej i
szwedzkiej. Jednym z najhojniejszych sponsorów byli Państwo Najderowie,
prowadzący firmy konserwacji zabytków i galerię Nord Amber. Pani Anna Elżbieta
Najder jest członkiem Stowarzyszenia Bursztynników w Polsce, a jej firma
uzyskała rekomendację Stowarzyszenia, co zostało starannie podkreślone w
publikacji katalogowej.
Biuro Stowarzyszenia realizuje subskrypcję katalogu.
Wystawa „Z bursztynem przez tysiąclecia” w gdańskim Muzeum
Archeologicznym powstała przed dwoma laty, w większości z darów i depozytów
członków naszego Stowarzyszenia. Zwolna, lecz stale, rozrasta się ona dzięki
trosce Pani mgr Elżbiety Bochdan-Choińskiej, z którą w naszym imieniu
współpracuje mgr Anna Klucznik. Zachęcamy do czynienia darowizn z okazów
przyrodniczych i gotowych wyrobów.
Zwracamy się też do Koleżanek i Kolegów prowadzących
działalność gospodarczą o okazanie pomocy Dyrekcji Muzeum w wydaniu tomu prac
naukowych, przygotowanych na sympozjum odbytym we wrześniu roku 1997, Ten
obszerny tom na pewno pozostanie w obiegu nauki światowej przez wiele lat.
Wydany będzie po angielsku ze streszczeniami polskimi. Z racji udziału autorów
z kilkunastu krajów będzie miał duży zasięg oddziaływania.
Muzeum proponuje zamieszczenie 4-ch całostronicowych
ogłoszeń w cenie 2500 zł.
Objazdowa wystawa ze zbiorów Muzeum Ziemi PAN w Warszawie
pod powyższym tytułem liczy ponad 550 różnorodnych eksponatów (stale
uzupełnianych nowymi nabytkami). Gości obecnie w Rzeszowie, gdzie trafiła z
Kielc. W obydwu miastach cieszyła się ogromnym powodzeniem.
Związana z wystawą popularna książeczka jest (podobnie jak
doskonały katalog „Bursztyn w przyrodzie”) jest nadal do nabycia w naszym
biurze w bardzo niskich cenach 4,- i 5 zł.
Na 6-tych Międzynarodowych Targach Bursztynu, Biżuterii i
Zegarków AMBERIF ‘99 odbyła się promocja książki Wiesława Gierłowskiego - Bursztyn i gdańscy bursztynnicy.
Sądzę, iż na tych łamach Autora nie trzeba specjalnie
przedstawiać, jego curilculum vitae zamieszczone jest na okładce publikowanej
książki. Jest ona 22 pozycją serii zatytułowanej Gdańska Kolekcja 1000-lecia,
wydawanej przez zasłużoną dla miasta i regionu oficynę "Marpress"
kierowaną przez Władysława Kaweckiego. W ten sposób Autor dołączył do grona
gdańszczan, którzy znani są uważnym czytelnikom, miłośnikom kultury, sztuki i
nauki miasta nad Motławą - Andrzeja Januszajtisa, Jerzego Sampa, Gabrieli
Danielewicz, Błażeja Śliwińs-kiego.
To prawda, o bursztynie bałtyckim ukazało się dotąd wiele
pozycji. Bursztynowi poświęca się sympozja i międzynarodowe targi, bursztyn w
Gdańsku stał się wszechobecnym zjawiskiem niemal od tysiąclecia. Może nie
zawsze obdarzano go równym zainteresowaniem i nie zawsze odnoszono się z pokorą
do tego "kamienia" naturalnego. Sławą przewyższa jednak inne żywice
kopalne, wzbudza niepokój uczonych od ubiegłego stulecia próbujących dociekać
prawdy genetycznej tego wyjątkowego tworu natury. Również i dziś - jak ostatnio
zaznaczyła profesor Barbara Kosmowska-Ceranowicz -wszelkie badania bursztynów
występujących w różnych miejscach na świecie i wyniki dociekań często
przyrównuje się do tego najbardziej wartościowego - sukcynitu bałtyckiego.
Dlatego każda nowa próba podejmowania bursztynowego tematu wsparta o rzetelną
wiedzę i mająca wyraźny cel naukowy stanie się odkrywcza, wzbogacająca
doświadczenia, wypełniająca luki, powiększając tym samym grono miłośników i
kolekcjonerów tego pięknego tworu.
Książkę W. Gierłowskiego przyjąć więc należy z satysfakcją i
ze zrozumieniem intencji Autora. Jest nią niewątpliwie podsumowanie własnych,
kilkudziesięcioletnich dokonań w zakresie dogłębnego poznania
"tajemnic" bursztynu, spopularyzowanie dziejów słynnej komnaty bursztynowej
w aspektach historycznym, artystycznym i konserwatorskim. Nie uprzedzając
faktów chciałbym krótko i po kolei omówić zawartość książki, pozostawiając na
końcu własne refleksje z jej lektury.
Kilka odrębnych części składa się na treść książki, lecz
powiązane są one tematem głównym, który jest przez Autora konsekwentnie rozwijany.
W części pierwszej: Bursztyn bałtycki i inne żywice kopalne wykład swój
rozpoczyna Autor od podziału żywic kopalnych i genezy nazwy sukcynitu.
Przybliża czytelnikowi nazwy bursztynów europejskich oraz pochodzących z
innych kontynentów. Pisząc o zasobach bursztynowych przedstawia szkic
paleografii Europy w okresie "rodzenia" się sukcynitu (przed ok. 40
mil. lat) oraz szkic delty chłapowsko-sambijskiej w północnej strefie morza
eoceńskiego utworzonego przez rzekę o mitycznej nazwie Eridan. Bursztyn
bałtycki w ocenie Autora ( i wielu znawców ) jest gatunkowo najlepszy z dotąd
poznanych. W dalszej kolejności pisze o pozyskiwaniu surowca i charakteryzuje
metody wydobycia; zwięzły, merytoryczny wykład poświęca: naturze,
właściwościom, strukturze, metodom identyfikacji, kształtom bryłek i inkluzjom
kończąc fragmentem o leczniczych właściwościach bursztynu.
Część druga zawiera historyczne ujęcie bursztynnictwa
gdańskiego od czasów najdawniejszych (odkrycia archeologiczne), przez
nakreślenie bursztynowych szlaków, opisy regaliów książęcego, krzyżackiego i
królewskiego, dalej, pierwszego cechu i jego losów, reglamentacji i cen
surowca oraz wyrobów, form i typów artystycznych wyrobów z bursztynu. Poświęca
osobne miejsce na charakterystykę struktury cechu, pisze o historycznych
technikach produkcji, przedstawia niektórych artystów i ich dzieła, i jak
wcześniej zaznaczyłem osobiste zainteresowanie kieruje ku bursztynowej
komnacie. Nie pominął naukowych zainteresowań sukcynitem w ubiegłym stuleciu.
Zebrał dotąd wiele rozproszonych informacji w różnych trudno dziś dostępnych
dawnych i nowszych publikacjach, dzięki czemu pomógł czytelnikowi aby ten mógł
śledzić ciągłość bursztynnictwa gdańskiego niemal od jego początków aż po
mizerną egzystencję warsztatów w Wolnym Mieście Gdańsku. Z korzyścią dla
książki, zarówno w tej jak następnych częściach posłużył się bardziej dydaktycznymi
środkami - mapkami i wykresami, a w osobnych ramkach tekstami słownikowymi.
Własne badania zawarł w wykresach z cenami surowca bursztynowego pierwszego
gatunku w wiekach XV-XVIII i XX-, okazując ratio -stosunek wartości srebra i
złota w Gdańsku na wolnym rynku w przedziale czasowym od 1442 do 1998 r. (s.37).
Bezprecedensowy rozkwit bursztynnictwa ostatniego dziesięciolecia nie znajduje
porównań z innymi grupami rzemiosł artystycznych - w regionie od Słupska do
Elbląga zamyka się liczbą około 2200 pracowni (s.45)!
Kolejna część książki zatytułowana W trudnych latach peerelu
napisana została głównie na podstawie realiów lat powojennych do 1956 r.,
następnie własnych doświadczeń Autora z lat 1957-70 przeżywającego genezę
rodzącego się i dziś istniejącego ogromnego interdyscyplinarnego
zainteresowania bursztynem. Uwagi, poparte dzięki zgromadzonej w ciągu lat
dokumentacji, zawarł w wykresach obrazujących: liczbę warsztatów
bursztynniczych i zatrudnienie w latach 1949-89, rosnącej sprzedaży lokalnej
wyrobów bursztynowych oraz w wykresie źródeł surowca (zbieranego, wypłukiwanego
metodą hydrauliczną i importowanego) w tychże latach liczonego w tonach (s.70).
V/ części o znamiennym tytule Skutki wolności gospodarczej,
W. Gierłowski poddał charakterystyce rynki podaży i popytu na surowce i wyroby
bursztynowe. Wykształcenie i praktyka ekonomiczna Autora okazała się bardzo
przydatna przy analizowaniu działalności firm bursztynniczych, spedycji i transportu
towarów, sprzedaży wyrobów w całości z bursztynu i ze srebra zdobionych
bursztynem (w ostatnim sześcioleciu), wreszcie we wzrastającej liczbie firm i
zatrudnienia (wykresy 61 i 62), Trzeba podkreślić, iż analiza jest wiarygodna,
oparta na źródłach a co najważniejsze w takim zakresie opublikowana po raz
pierwszy. Na to zdumiewające zjawisko Autor spogląda jednak krytycznie i
świadomy jest licznych zagrożeń. Przestrzega przed utratą z pola widzenia całej
sfery estetycznej działalności wytwórców, nawołuje do bardziej intensywnego
kształcenia zawodowego i do promowania ambitnych twórców z czym trzeba się
zgodzić: "Do roku 1990, kiedy zawód
bursztynnika uprawiało mniej niż pięćset osób - pisze W.Gierłowski, -
można było to usprawiedliwiać niewielką liczebnością grupy zawodowej. Obecnie
jednak firmy bursztynowe zatrudniają tylko w regionie gdańskim około 8000 osób
(...). Wskutek tego co roku rozpoczyna przyuczenie do zawodu około tysiąca
osób. Znikoma część z nich to uczniowie szkoleni w tradycyjnym trybie
rzemieślniczym. Reszta nie zdobywa kompletnej wiedzy zawodowej, lecz
umiejętność obsługi określonych maszyn...". Podzielam ten pogląd i
uważam, iż troska Autora o podnoszenie kwalifikacji zwłaszcza młodzieży
wiążącej przyszłość z artystyczną wytwórczością w bursztynie jest całkowicie
uzasadniona.
Autor jest konsekwentny w głoszonych przez siebie poglądach,
toteż w ostatnim fragmencie książki przedstawia Sylwetki współczesnych
bursz-tynników. Wybór kilkunastu twórców uzasadnia następująco: "Nieliczne
sylwetki gd3,ańskich bursztynników ukazane w tej książce zostały wybrane
wyłącznie spośród osób biorących udział w życiu społecznym środowiska i na to
środowisko wywierających istotny wpływ. Dobór uwzględnia też różnorodne role
społeczne twórców, awangardowych i hołdujących tradycji; utalentowanych
rzemieślników i organizatorów, indywidualnych, samodzielnych
producentów-najliczniejszych wśród bursztynników; właścicieli galerii i firm
eksportowych".
W konkluzji chciałbym zwrócić uwagę na istotne według mnie
informacje, które pozwalają czytelnikowi na uzupełnienie własnej wiedzy o
bursztynie. Na pierwszym miejscu postawiłbym akcent odautorskiej uwagi na
różnorodność budowy morfologicznej bursztynu podkreślającej, iż nie spotyka
się dwóch jednorodnych bryłek oraz na zdanie, że "pradawna skamieniała
substancja ciągle jeszcze podlega przemianom, mającym wpływ na Jej wygląd i
trwałość. Dzięki temu łatwo zrozumieć, dlaczego nawet skład elementarny
bursztynu nie jest wielkością stałą" (s.15). Autor podaje najbardziej
istotne składniki, wartości fizyczne jak: twardość, gęstość, współczynnik
załamania światła, temperaturę topnienia, przełamy, wielość barw zarówno
sukcynitu jak innych żywic kopalnych. Gierłowski rozprawia się z mitem
jednorodnego kwasu bursztynowego, pisząc o pięciu związkach tego kwasu.
Rozprawia się z pokutującym tu i ówdzie wzorem chemicznym bursztynu, cytując
wypowiedź profesor B. Kosmowskiej-Ce-ranowicz, iż: " bursztyn jest
mieszaniną wielocząsteczkowych substancji i produktów ich utleniania i jako
taki nie może być prezentowany jednym wzorem chemicznym. Wzór taki dla
bursztynu bałtyckiego, już wiele lat temu wkradł się do literatury i trudno
dziś wskazać, kto jest jego autorem" Gwoli sprawiedliwości i bijąc się w
pierś, sam niegdyś podałem ten wzór (którego teraz nie będę przytaczał) w
eseju: Gdańskie kolek-cje bursztynu od XVIII do XIX wieku ("Porta
Aurea", 3, Rocznik Zakładu Historii Sztuki Uniwersytetu Gdańskiego, 1994,
s.75).
W. Gierłowski przybliża czytelnikowi budowę złóż sukcynitu
(s.9), prezentuje okazy i objaśnia
mechanizmy powstawania paleobotanicznych i paleozoologicznych inkluzji
stanowiących fascynujące pole badawcze i pożądane rarytasy kolekcjonerskie.
Potwierdzają to ilustracje m.in. zdjęcia słynnej już jaszczurki ze Stogów gdańskich.
Opracowana bardzo starannie przez wydawnictwo
"Marpress" książka jest bogato ilustrowana barwnymi zdjęciami. Z
drobnych uwag nie wpływających na obniżenie
merytorycznej wartości wymienię niedoskonałość opracowania ilustracji
barwnych, mianowicie brak żyłkowania co sprawia, że uwidacznia się niezbyt
precyzyjne pasowanie kolorów. Mam również propozycję aby Stowarzyszenie
Bursztynników w Polsce i sami zainteresowani twórcy, mistrzowie, prowadzący
warsztaty bądź firmy, których liczba przekracza dwa tysiące w samym regionie
pomorskim stworzyli bazę danych biograficznych, która stanie się podstawą
wydania być może już w 2000 r. Słownika Artystów-Bursztynników w Polsce. Jako
dobry przykład tego rodzaju publikacji dokumentującej polski
"potencjał" artystyczny przytaczam Słownik Biograficzny Artystów
Plastyków Okręgu Warszawskiego ZPAP1945-1970
wydany w Warszawie w 1972 r. obejmujący setki biogramów znanych i dziś
już zapomnianych artystów na 714 stronach, z bogatym materiałem ilustracyjnym
do każdego zawartego hasła. Pośród rzeźbiarzy - bursztynnicy w Słowniku tym
nie zaistnieli !
Antoni Romuald Chodyński
(starszy kustosz Muzeum Zamkowego w Malborku, członek
Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich)
Biuro Stowarzyszenia
sprzedaje książkę „Bursztyn i gdańscy bursztynnicy” w cenie 40 zł.
28 marca 1999 roku, w ostatni
dzień trwania VI Targów Bursztynu, Biżuterii i Zegarków „Amberif ‘99” w Galerii
Paleontologicznej na antresoli, odbywała się aukcja inkluzji. Przygotowana została
przez Muzeum Inkluzji w Bursztynie Uniwersytetu Gdańskiego przy współpracy ze
Stowarzyszeniem Bursztynników w Polsce. Okazy na aukcję przyjmowane były przed
targami (98 sztuk) i w trakcie ich trwania (22 sztuki). Bursztyny z inkluzjami
można było oglądać od pierwszego dnia trwania targów. Wystawione w trzech
oznaczonych gablotach udostępnione były do oglądania pod lupą, a niektóre
inkluzje można było zobaczyć na prezentowanych fotografiach. Zainteresowanych i
oglądających było dużo, ale wielu z
nich opuszczało targi w sobotę.
Do aukcji wystawionych zostało 120
kawałków bursztynu (część w stanie surowym, lekko oszlifowanych, inne z
doskonale wyeksponowaną inkluzją), zawierających 393 inkluzje zwierzęce i
roślinne. Największą grupę stanowiły owady – 314 osobników. Wśród nich - muchówki, chrząszcze, błonkówki, pluskwiaki równoskrzydłe,
chruściki, skoczogonki, karaczany, straszyki, szczeciogonki, prostoskrzydłe,
przylżeńce, wachlarzoskrzydłe, modliszka, jętka i nogoprządka. Spośród 66
pajęczaków można było znaleźć roztocza, pająki, kosarze i jednego zaleszczotka.
Wylicytować można było również wija, równonoga, muszlę ślimaka i dwie
jaszczurki, a z inkluzji roślinnych gałązkę tui i liście.
Ceny wywoławcze, ustalone przez właścicieli
wystawianych inkluzji, były bardzo różne, najniższa - 20, a najwyższa 9900 złotych (z pominięciem jaszczurek
oferowanych za 80000 i 200000 zł). Przykładowo – muchówkę
(kobyliczkowate - Rhagionidae) można było kupić za 20 lub 7900 złotych (różniły się tylko nieznacznie
rozmiarami), patyczaka za jedyne 175, lub 1800
złotych, modliszkę za 7000, a
pajęczynę za 8900 złotych. Za 4 cm
larwę właściciel zażyczył sobie 9900
złotych. Tak wysokie ceny były zupełnie niewspółmierne do wartości oferowanych
inkluzji i zależne od mniemania wystawiającego. Szczęśliwie, okazy przyjęte do
aukcji od członków Stowarzyszenia Bursztynników wystawione były za cenę 4
zł/gram lub w przypadku ciekawszych inkluzji cena była nieco wyższa. Jako
wcześniej przyjęte do aukcji figurowały na początku listy i nie odstraszały
kupujących.
W zorganizowanej aukcji wzięło
udział tylko kilka osób, ale można powiedzieć że miała ona charakter
międzynarodowy - wśród kupujących poza Polakami byli przedstawiciele z Niemiec,
Francji, Anglii i Tajlandii. Aukcję prowadził znany kolekcjoner, pan Jacek
Serafin, który ciekawie i umiejętnie zachęcał do licytacji. Z oferowanych
okazów zostały sprzedane 32 (30% początkowo przyjętych), w większości po cenie
wywoławczej. Do każdego bursztynu dołączone było pamiątkowe oznaczenie i
niekiedy certyfikat ze zdjęciem. W kilku przypadkach licytacja dwu- i
trzykrotnie podniosła cenę, ale tylko 5 sprzedano za ponad 100 złotych.
Kupowane i licytowane okazy miały znaczenie raczej pamiątkowe, a podstawowym
kryterium wyboru inkluzji była cena. Inkluzje o wartościach muzealnych i
kolekcjonerskich, mimo niskich cen nie znajdowały nabywców. Przykładem może być
patyczak - całkowicie zwietrzały, w dużym, nie szlifowanym bursztynie sprzedany
za 280 złotych. Kupując dla muzeum wybrałabym droższego – za 550 złotych, ale
dobrze zachowanego.
Muzeum dzięki przygotowywanej
aukcji, a raczej wspaniałomyślnym sprzedającym wzbogaciło się o 72 kawałki
bursztynu. Część z nich przekazana została w trakcie przyjmowania na aukcję,
pozostałe po jej zakończeniu.
Była to pierwsza aukcja
organizowana przez Muzeum Inkluzji w Bursztynie i miała być raczej sondażową i
promocyjno-reklamową. Czy spełniła swoje zadanie dowiemy się dopiero w
przyszłym roku, podczas kolejnej aukcji inkluzji.
mgr
Elżbieta Sontag
Na początku października br. odbędzie się w nowej, pięknej
siedzibie Zakładu Geologii Morza w Dolinie Radości w Gdańsku międzynarodowe
spotkanie geologów dla uczczenia 80. rocznicy powstania Państwowego Instytutu
Geologicznego w Polsce.
Organizatorzy proponują nam zrobienie z tej okazji
niewielkiej wystawy okazów surowego bursztynu i współczesnych wyrobów
bursztynowych. Byłaby to doskonała promocja bursztynu na forum międzynarodowym
i zapewne możliwość korzystnego sprzedania okazów i wyrobów.
Zgłoszenia przyjmuje biuro Stowarzyszenia.
Międzynarodowe Targi Gdańskie S.A. proponują nam bezpłatne
stoisko na Targu Węglowym w celu zaprezentowania sposobów pozyskiwania i
obróbki bursztynu. Chętnych do udziału zapraszamy na konsultacje do biura.
masa w gramach ceny
średnie na początek roku ceny minimalne i
maksymalne
lub właściwości 1997 1998 1999 na
31 maja 1999 r.
500 – 1000 1400 1600 1650 1350
– 2000
300 – 500 1200 1200 1180 870-
900
200 – 300 960 1100 1020 750 - 800
100 – 200 800 990 720 650 -
700
60 – 100 700 750 550 480 -
550
40 - 60 600 680 500 400 -
550
10 - 40 450 450 370 350 -
400
5 - 10 275 350 230 190 -
220
1 - 5 200 180 110 80 -
120
0,5 - 1 60 50 45 25 -
50
poniżej 0,5 15 12 10 5 - 10
bursztyny warstwowe
ponad 5 g 100 110 100 20 - 120
bursztyny zanieczyszczone
(porowate) ponad 10 g
40 50 50 10 -
100
Klasyfikacja surowca według gatunków handlowych jest oparta
na zasadach ustalonych przez Komisję Rzeczoznawców Stowarzyszenia Bursztynników
w Polsce. Przy dopuszczeniu do obrotu w klasyfikacji według masy bryłek
częściowo zanieczyszczonych lub z innymi wadami stosowane są opusty do 50%.
Ceny skupu bez opłaty skarbowej lub VAT.
Ceny w dostawach z importu zorganizowanego są wyższe około
10%
Przewodniczący Komisji Surowcowej
Stowarzyszenia Bursztynników w Polsce
Jacek Leśniak
Przepraszam Pana Jarka Wasilenkę za pominięcie w mojej książce
„Bursztyn i gdańscy bursztynnicy” informacji, że jest on autorem zdjęć od
numeru 87 do 89, które przedstawiają wyroby firmy spółka z o.o. „Myrta”.
Nie zostałem o tym poinformowany przez Pana Lucjana Myrtę kiedy wręczał
mi te zdjęcia, jak też nie było na nich adnotacji o autorstwie.
Wiesław
Gierłowski
