Klasyfikacja żywic kopalnych
Komisja Kwalifikacyjna Rzeczoznawców Międzynarodowego Stowarzyszenia Bursztynników

Żywice kopalne określone nazwą bursztyn (w znaczeniu szerszym: jako żywica kopalna, a nie jako sukcynit) i przymiotnikiem określającym rejon ich występowania.
    Są to występujące na rynku wyrobów: bursztyn dominikański, bursztyn meksykański, bursztyn z Borneo, których zawartość kwasu bursztynowego waha się w granicach 0-3%. Także wiele innych żywic kopalnych o znaczeniu kolekcjonerskim i naukowym.


Żywice kopalne mające nazwy własne nadane przez badacza = kreatora typu danego rodzaju żywicy, który je odkrył i po raz pierwszy opublikował ich właściwości. Są to, występujące na rynku wyrobów: birmit, rumenit, symetyt. Także wiele innych żywic kopalnych o znaczeniu kolekcjonerskim i naukowym.

Komisja Kwalifikacyjna Rzeczoznawców przedstawia Zarządowi Międzynarodowego Stowarzyszenia Bursztynników postulat wyłączenia z rekomendacji tych firm, które dokonują obrotu wyrobami z w/w skróconej klasyfikacji żywic kopalnych i imitacji.

Żywice kopalne towarzyszące bursztynowi bałtyckiemu w złożach:

  1. gedano-sukcynit jest możliwy do zdefiniowania jedynie w badaniach laboratoryjnych. W obróbce nie różni się prawie wcale od sukcynitu. Wyróżniamy natomiast tak zwane żywice towarzyszące złożom sukcynitu, z których niektóre dość łatwo odróżnić od bursztynu bałtyckiego:

  2. żółty, przezroczysty gedanit o typowej białej powierzchni zwietrzenia,

  3. niezmiernie rzadki, czarny stantienit dający bardzo dobry poler („czarny bursztyn” pojawiający się na rynku, jest uzyskiwany, albo w procesie prasowania, albo zmiany barwy w autoklawie: mylony z gagatem).

  4. inne czarne żywice „miękkie i „twarde”, występujące w nieco większej ilości w złożu w Bitterfeldzie, różniące się od stantienitu twardością,

  5. glessyt, w różnych odmianach kolorystycznych, daje się dobrze polerować, liczniej występujący w nagromadzeniach bursztynu na Łużycach i w złożu bitterfeldzkim,

  6. zygburgit naturalny polistyren, znany również z terenu Niemiec, barwy brudnobiałej.

Komisja Kwalifikacyjna Rzeczoznawców zaleca poinformowanie producentów wyrobów bursztynowych o naukowym znaczeniu okazów żywic towarzyszących i celowości ich kolekcjonowania. Do obrotu gospodarczego mogą być dopuszczone wyroby z gedano-sukcynitu.

Classification of Fossil Resins
The above classification of fossil resins was adopted by the Expert Commission on Qualification of the International Amber Association at its session on 9 May 2005.
 

Fossil resins are defined by the term “amber” (in the broader sense: as fossil resins, but not as succinite) and an adjective to determine the area of their occurrence.
    These include the following products in the market: Dominican amber, Mexican amber, amber from Borneo, whose content of amber acid varies from 0 to 3%. Also many other fossil resins of importance to collectors and scientists.

    Fossil resins which have their own customary name given to them by a researcher, i.e. the creator of the type of the given variety of resin, who discovered it and was the first to publish its properties. These include the following resins which appear in the product market: burmite, rumenite and simetite. Plus many other fossil resins of importance to collectors and scientists.

The Expert Commission on Qualification will present a motion to the Executive Board of the International Amber Association to exclude from its recommendations those firms who trade in products from the abridged classification of fossil resins and imitations referred to above.

Fossil resins which accompany Baltic amber in its deposits:

  1. gedano-succinite can be determined only in laboratory studies. In its treatment it is practically indistinguishable from succinite. We do, however, distinguish the so-called accompanying resins which occur with succinite deposits, of which some are quite easy to distinguish from Baltic amber:

  2. yellow, transparent gedanite, with a typically white weathered surface.

  3. the extremely rare black stantienite, which produces very good sheen (the “black amber” which occurs in the market is produced either
    by pressing or by changing its colour in an autoclave; it is confused with jet coal).

  4. other “soft” and “hard” black resins, occurring in somewhat greater amounts in the Bitterfeld deposit, differing in hardness from stantienite.

  5. glessite, in different colour varieties, polishes well, occurs more commonly in amber accumulations in the Łużyce region and in the Bitterfeld deposit.

  6. zigburgite: natural polystyrene, occurs also in Germany, dirty-white in colour.

The Expert Commission on Qualification recommends informing the manufacturers of amber products about the scientific importance of accompanying resin specimens and the purpose behind their collecting. Gadano-succinite products are authorised for selling in the market.